Napier and plans

In een coffeeshop (een echte, met alleen koffie weetjewel) heb ik een uur wireless. Dus tijd voor een kort verhaaltje, want er zijn meer wachtende na mij.
Napier is uiterst relax, ga veel naar de beach, play some games, some guitar en veel gewoon kletsen.
Kerst was geen kerst voor mij, het was warm (25graden ofzo) en ik was met allemaal "vreemde" mensen, die ik natuurlijk inmiddels wel ken, zijn ook heel aardig, maar het is niet thuis. De plannen nu zien er als volgt uit (ik geef geen garantie op het volgende wat ik schrijf):
Eerst nieuw jaar hier in Napier, op 2 januari gaat martha naar nelson, ik blijf hier als ik werk vind (druk bezig met zoeken). 4 januari ga ik 2 of 3 dagen campen met Japhy (van de band www.myspace.com/blvdnightsnz) in the middle of nowhere. Heel veel zin in eigenlijk, gewoon even weg van alles wat druk is, soort van survival eigenlijk. Als ik dus geen werk vind catch ik een ride met Pia, als zij hier nog is, naar Raglan. Een surfers town met een hele relaxte sfeer als ik iedereen mag geloven. Daar ook werk VINDEN. Als ik het daar naar mn zin heb blijf ik een tijdje, zo niet ga ik naar zuid eiland om Martha misschien weer op te zoeken, of om mn eigen weg te gaan door NZ.
Dat is het fijne van reizen, je hoeft niks, behalve eten en slapen... en drinken hoort ook wel bij dat lijstje. Mijn eigen weg gaan lijkt me even heerlijk, je ontmoet zo ontzettend veel mensen die ook allemaal opzoek zijn naar iemand waar ze het goed mee kunnen vinden.
Alvast een gelukkig nieuw jaar, de mijne begint 12 uur eerder :) dus 12 uur smiddags bij jullie is bij mij 2009!!

Kerst 2008

Even een kort berichtje voor dat ik naar het strand ga om heerlijk te zwemmen en bodyboarden:

Tauranga, 28kg of blueberries, Blvd Nights and scary waves

Napier, 17th of December 2008.

 

Ik krijg al een beetje de neiging om Engels te gaan schrijven, praten en denken… Dus kijk niet raar op als ik nauwelijks uit mn woorden kom in Nederland over 5 maanden.

Ben dus inmiddels in Napier, maar ik begin bij Tauranga, waar de zon weer is gaan schijnen.

Dinsdag avond zijn we gaan klimmen bij de lokale klimwand. Erg mooie indoor hal, wel een ramp voor je armen en voeten. Klimmen is zwaar! Na twee uur zijn we maar terug gegaan achterin de campervan van Malte en Freek (achterin=op hun bed).

Daarna maar besloten om maar eens wat te gaan drinken. Echt heel lekker bier kennen ze hier niet, alleen als het Nederlands is, maar dat is bijna niet te krijgen en ontzettend duur. Na één biertje bij De Bierhaus gingen zij al sluiten, was echt niemand in de stad. Nog wel een andere pub gevonden, daar nog een biertje geprobeerd en toen maar met zn 7en in een stationwagon gekropen om vervolgens bij een onbekende thuis te crashen tot 4uur in de ochtend.

Na een korte nacht zijn Martha en ik gaan lopen naar Mount Manganui (ja dat is de naam die je weer mag vergeten). Was verder lopen dan we dachten, en ook minder mooi. Heel veel stinkende (van diervoer tot olie tot chemisch spul) industrie. Maar eenmaal aangekomen bij The Mount (ja, die is makkelijker hè!) werd het wel mooi. Na een beetje rusten zijn we naar boven gegaan, met views die alleen maar mooier werden, lange witte stranden, grote golven, bays, alles gewoon. Als ik de kans krijg om foto’s hier up te loaden dan doe ik het gelijk. Bovenaan heb ik gewoon een hele tijd gezeten, zonder een woord te zeggen, alleen maar kijken.

Toen we weer beneden waren zijn we gelijk naar het strand gelopen, even door de branding lopen, maar niet te ver want de golven waren hoog. Na een ijsje de bus terug gepakt omdat mn voeten wel pijn deden. De volgende ochtend te vroeg opgestaan om de te vroege bus van 7am te halen die ons naar Cambridge bracht. Cambridge is the city of trees… dus ze hebben er veel verschillende bomen met kaartjes erop. Wel een leuk stadje, maar niet veel te doen. We hebben dan ook uren op een bankje gezeten om te wachten op de volgende bus die ons naar Napier zou brengen. Ik ben nog wel even naar het “stadsparkje” geweest, foto op www.picasaweb.com/naad.daan. 

De bus kwam uiteindelijk een half uur te laat, maar hij kwam. Veel roadworks onderweg, en ook heel veel mooie views. Via Taupo gegaan, grootste meer van NZ, door de bergen en uiteindelijk door de wijnvelden (eigenlijk er langs) van Hawkes Bay. We kwamen pas om 8 uur aan, zijn naar een hostel gelopen, vol. Dus met de te zware tassen weer doorgelopen naar het volgende hostel, ook vol. Maar daar zagen we er zo ontzettend zielig uit dat ze een ander hostel heeft gebeld voor ons, en een lift met hun busje heeft gegeven. We zitten nu in Waterfront Lodge, en de eerste nacht kregen we een twin room voor een dorm prijs. Nu zitten we in een 3 bed room met zn 2en, waar we met de kerst uit moeten, om plaats te maken voor een reservering, maar hij houdt in ieder geval twee bedden vrij voor ons! De manager is wel een beetje vreemd, geeft ons 3 uur internet, terwijl je normaal per kwartier $2 betaald. En ik zit nu op zijn kamer vanalles te uploaden

Het enige minpunt is dat je geld moet uitgeven aan alles, dus we moeten gaan werken! Dus maandag zijn we begonnen met blueberries plukken... en het is ook niks meer dan plukken. Als je nu denkt van : Daan, leg is uit hoe dat dan precies gaat! Hoeft niet, gewoon plukken! Inmiddels zie ik alleen maar blueberries als ik mijn ogen sluit. Ik zoek altijd naar een goede kleur blauw, ookal is het geen berry. We beginnen elke dag om 7 uur, in de ochtend ja. Maar dan stoppen we wel om 1 uur, half 2 want als je langer doorgaat wordt je moe, en is het te warm. Zit de hele dag op een wagentje bessen te plukken, maar de tijd gaat dan wel ontzettend snel!

Maar het wordt niet goed, of eigenlijk ronduit slecht betaald. Gaat per kilo, en ik vind dat ik aardig snel pluk, maar het valt tegen. Had 28kilo vandaag in 5 en een half uur... Klinkt als best veel toch? In iedergeval heb je in 5 uur je eten en overnachting er uit, en dat is het belangrijkste.  Als ik de kans krijg om ergens anders te werken, bar/pub/restaurant, dan ga ik dat zeker weten doen, want plukken is heel erg hersendood.

Blog wordt nu een beetje lang, dus ik vertel jullie nog één verhaaltje, en voor de rest vertellen de foto's het meeste (als de upload lukt).

Afgelopen vrijdagavond had ik niks te doen, dus Jens (een duitser die ik hier heb ontmoet) vroeg of ik meeging met hem naar Japhy en Azija (het duurde 3 dagen voordat ik die naam kon onthouden). Zij wonen hier in Napier, dus echte kiwi's met een accent waar ik nog steeds vaak moeite mee heb. Na een biertje in een pub naar de Pak 'n Save gegaan, dat is een aldi alleen dat 10 keer zo groot en heel goedkoop, en daar nog meer goedkoop bier gehaald. Doorgereden naar zijn huis, hij woont op een heuvel in een 2 verdiepings huis, onderste is van hem. Hij zit in een band samen met Azija en nog wat anderen, called Blvd Nights (Blvd sounds as RTL met Beau, you get it). Dat is een funk band, net de eerste EP uit. Maar vrijdag had ik nog niks van ze gehoord, wel heel veel andere muziek op een te groot home cinema set ding met een PS3 bla bla bla...

Nee, maar dat was wel heel gezellig, hele aardige lui. De dag erna gingen zij optreden in The Cabana bij de Retro Funk Disco Bash. Eenmaal daar aangekomen met het halve hostel zagen we dat iedereen in 70's stijl was, including rolschaatsen! De combinatie van rolschaatsen en drank was voor sommigen niet een groot succes, maar het zorgde wel voor veel gelach. Ze verkochten er heineken, dus ja, dat maar gehaald. Toen de band begon te spelen was ik even stil. Echt een ontzettend goede, strakke band met trompetist en alles erop. Ze hebben anderhalf uur achter elkaar live strak gespeeld. Japhy is by the way de drummer en Azija toestenist.

Vanavond gaan Jens en ik naar hun practice night om even te jammen, want mijn vingers jeuken, en bij de lokale music store worden ze zo langzamerhand ook gek van me.

Maar voordat we dat doen gaan we eerst zelf pizza maken vanavond :)

Ik heb inmiddels ook een NZ tel. nummer maar die ga ik hier niet openbaar posten, dus als je die wilt dan moet je maar mailen of een reactie plaatsen, en dan mail ik wel!

Om nog even jaloezie te veroorzaken, om 7 uur 'sochtends schijnt de zon en kan ik in korte broek en t-shirt lopen, give you an idea of what the rest of the day brings!

Dat was wel weer te veel voor vandaag, andere keer weer verder!

Tauranga

Het regent.. ja al de hele dag. Dus wrijf het er maar eventjes in, nu kan het nog!

Maandag ochtend de bus gepakt naar Auckland, na een laatste ontbijt met Chris en Yet. Het was nogal veel moeite om mijn tas in de auto te proppen, want including everything weegt ie meer dan 20kg. Eigenlijk is dat teveel voor mij, maar het ging wel.

De bus naar Auckland ging makkelijk, in Auckland zelf moesten we ongeveer 3 uur wachten. Heerlijk kopje koffie gehaald, wat te eten voor onderweg en gezeten in de harde wind, zonder zon. Tijdens het wachten op de bus sprong Martha ineens op om vervolgens naar iemand toe te rennen. Bleek dat een vriendin van haar uit Paihia toevallig net aankwam met een andere bus, die dan weer toevallig achter onze bus stond. Klein wereldje allemaal, en het wordt alleen maar kleiner.

Vragen jullie je nooit af of een bus niet soms gewoon even moet stoppen om te tanken? Die dingen lijken altijd eeuwig door te rijden. Juist toen ik deze gedachte had stopte de bus om even te tanken. haha.

Het was wel een vreemde bus, als ik de kans krijg om wat foto's up te loaden zul je het zien, maar zit nu illigaal op internet van de buren met nog 3 andere laptops :) just downloading new movies (don't tell anyone, cause one guy in NZ got arrested couple of weeks ago in some hostel). Maar de bus had nogal veel moeite met het schakelen, nu is dat meestal niet erg, maar in heuvelachtig Auckland wel. 1st gear...... 2nd gear... and back again in first. Nogal bumpy enzo. Uiteindelijk hebben we Tauranga gehaald, en naar een hostel toe gelopen. Daar zitten we nu nog, lekker relaxed sfeertje. Vandaag een stuk gelopen, en niet genoten van het uitzicht omdat het weer niet meezit, maar wel leuk gelopen. De stad heeft iets weg van een Franse stad aan de kust, met een mooie straat called The Strand. Dus ook allemaal café's aant strand.

Net Mirrors gekeken, enge film zeg. Maar terwijl we zaten te kijken sprong Martha weer op om wéér iemand tegen te komen die toevallig met zn net gekochte campervan dit hostel heeft uitgekozen...

Vanavond gaan we naar een klimmuur, met die campervan. Morgen ochtend vroeg naar Mt blablabla, een moeilijke naam die ik even niet durf te spellen omdat het dan toch fout is en omdat jullie het dan toch in 1 seconde weer vergeten. Maar daar gaan we even genieten van het uitzicht en de stranden van de Oceaan.

Over vergeten gesproken, ben volgensmij vergeten te vertellen dat ik zondag nog naar het strand ben gegaan, toen was het wel mooi weer. Bij een strand moet je je niet iets voorstellen als in Nederland of Frankrijk, geen mooie toegangswegen, strand tentjes etc. Eerst een kwartier door de bushbush met een 4wd om vervolgens alleen bij het strand te kunnen als het eb is, wat het was. Het strand is 70 km lang niks. Geld een speedlimit van 60kmp/h, dus iedereen scheurt er met 90 over, want flitspalen bestaan niet op het strand. Wel even mooi de zee ingelopen, niet gezwommen, is het daar te gevaarlijk voor. De foto's daarvan staan wel al op Picasa, so have fun.

Het leukste was nog wel van het strand afkomen, Chris heeft namelijk niet de beste banden eronder zitten, dus na 5 pogingen waren we eindelijk weer omhoog. Het filmpje daarvan houden jullie nog van me te goed!

Donderdag ochtend gaan we hier weer weg, naar Napier om daar een beetje te settlelen als het ons bevalt, en als we werk kunnen vinden.

Wat een...

ontzettend mooi uitzicht heb ik tegenwoordig als ik wil skypen.

De wireless router (dat ding wat ervoor zorgt dat je op internet kan met een flaptop) was dood. Nu is er een nieuwe, met een groter bereik. Dit heeft ervoor gezorgd dat ik op de heuvel voor het huis kan zitten!

Zie hier:

 Ja, ik heb ook uitgevonden hoe ik foto's van Picasa kan linken! Woehoee!

Verder het ik vanmorgen gemountainbiked, en daar heb ik geen foto's van. Dus pech voor jullie.

Was wel heel mooi, dus i'll explain it een beetje.

Kwartiertje rijden vanaf hier ligt een groot fietspark. Dus vanmorgen met de truck, including me, Martha, Chris, en fietsen er naar toe gecrossed. Daar de langste route uitgekozen, gelijk verkeerd gereden. Dus opeens stonden we voor een near vertical slope, een paar jumps enzovoort. Ik ben natuurlijk gewoon naar beneden gegaan, backflips gemaakt en eigenlijk heel stiekem alles gelopen.

Maar back on the track was het echt heel leuk. Ik had een beetje energie over, dus sprintte continu vooruit, waarna ik uitgeput was, water dronk en tegen de tijd dat Martha en Chris er waren ik weer vooruit sprintte etc etc. Toen we bij een kruispunt de mogelijkheid kregen om naar de carpark te gaan, of nog eens veel verder te gaan zijn we uitelkaar gegaan. Met voor mij alleen het aardige advies van Martha: "crawl home if you fall, leave the bike" ja thanks for the tip!

Ben niet onderuit gegaan, maar heb heerlijk gefiets, gefascineerd gekeken naar kolibri's (schrijf je dat zo? ik bedoel die stil hangende wanneby vliegen), een paar herten langs omhoog zien sprinten terwijl ik helemaal dood ging om een berg op te komen en een paar enge momenten gehad met downhill. Want als je je stuur goed vastpakt, kan je niet remmen, als je niet kan remmen dan ga je harder, als je harder gaat moet je je stuur goed vastpakken en dan zijn we weer rond. Ook waren de bordjes soms niet te bekennen, waardoon ik op een gegeven moment ergens halverwege voor mijn gevoel voor de keus stond om rechtdoor te gaan, iets minder rechtdoor te gaan, daar weer links van naar beneden te gaan, aan de rechterkant door een hek te gaan óf om om te keren. Nou had ik net een stuk downhill gehad, dus omkeren heb ik niet gekozen. Ben naar rechts gegaan, door een hek en voila, daar stond weer een bordje. Waarschijnlijk heb ik een shortcut genomen van hier tot Apeldoorn, maar het was nog wel mooi. De verbaasde hoofden van Chris en Martha waren ook grappig toen ik niet veel later dan hun bij de auto aankwam.

Morgen nog eventjes werken, we moeten nog 12 bomen kappen. Dus het valt nog wel mee, gister hebben we er 17 gedaan in een halve dag. Dus voor de coffee break moet dat nog wel lukken. Maandag vertrekken we naar Auckland, om daar de bus naar Tauranga te pakken waar we 3 dagen blijven om de boel daar te zien om vervolgens door te reizen naar Napier via Cambridge (we moeten een halve dag wachten), Cambridge NZ style dan natuurlijk, anders was het om.

In Napier blijven we 4 weken, dus kerst, oud én nieuw brengen we daar door. Wel werkend, want moet wel geld hebben om te leren surfen (wat daar zo ontzettend goed kan).

Ik zou bijna vergeten om jullie allemaal een leuke Sinterklaas toe te wensen! Want daar denk ik hier net pas aan, en de dag is al bijna afgelopen. Geen pakjes avond voor mij dus, maar stuur gerust wat op!

Zonnig hier zeg!

Zittend in m'n zwembroek, met het uitzicht van de foto's en een kopje thee (nee geen koffie, is veel werk) is het weer tijd (volgens sommige van jullie) dat ik een bericht neerzet.Here we go:

Na Skypen met Joost op Korea heb ik nog even rondgekeken op het vliegveld. Natuurlijk veel gadgets, en goedkoop ook. Niks gekocht omdat ik eigenlijk niks nodig had, maar misschien haal ik op de terugweg wel even een nieuwe iPod, of 2.

 

Verder had ik een hele lange blog geschreven, drukte op post en toen was ie weg, geen internet. So here we go again, sorry if it sounds boring, I get bored saying things twice, like you’re all stupid.

 

Inmiddels zit ik op de bank, zonder thee, met de geur van eten.

Mijn vlucht naar Auckland vertrok netjes op tijd. Dit keer zat het vliegtuig vol, weliswaar met kleine mensen, maar toch. Naast mij zat iemand die wel op een koreaan leek, maar het niet was. Ik wou dat ik een foto had van haar toen ik m’n laptop pakte, de uitdrukking op haar gezicht was “O nee, not again, weer zo’n irritant europees jong naast me die zich de hele vlucht bezig houd met een laptop”. En dat dan op een gezicht.

Ze was wel geïnteresseerd in de nieuws site van de NOS die ik nog open had staan. Rustig pakte ze dr leesbril en begon ze het te bestuderen. Maar al snel kwam ze er achter dat ze het niet kon lezen, en ging de bril wil terug, net als haar gezichtsuitdrukking.

Het eten in deze vlucht was minder, niet meer gebaseerd op Nederland, maar Australië. Ook was er eventjes hevige turbulentie, als in opeens meters naar beneden vallen. En ik zeg alleen maar dat ik toen niet op mn stoel zat. (Fill it in yourself). Niet om aan te raden.

Na de landing gelijk naar de Douane, dat ging vlot. Eigenlijk moet ik NZ$1900 hebben, maar daar vroeg ze bij, in tegenstelling tot mijn voorganger, niet naar. Het was alleen: “Hi, How ‘re doin? Klak klak (stempels) Have fun” Voor het ophalen van de bagage nog even de restjes eten weggegooid, they don’t like foreign food.

Ook de rest van de checks waren goed. Het spannendste moment was nog wel toen ik de arrival hal in kwam, en werd besprongen door een vrolijke, en jaloersmakend bruine, Martha.

Na wat kiwi’s en een avocado de bus gepakt naar Auckland (daar landde je toch? Ja, maar niet in de city centre, that would be inconvenient). Daar een normaal broodje gegeten, de harbor gezien en gewacht op de volgende bus. De bus naar Helensville deed er anderhalf uur over, en ging dan ook makkelijk 100km/u over twee-baans wegen. Just slightly uncomfortable.

In Helensville opgehaald door Chris, en na een kort ritje door mooie heuvels aangekomen. Daar werd ik ontvangen alsof ik thuis was. Ben dan ook uitgezakt op de bank, en om half negen omgevallen, gelukkig op bed, dus kon ik blijven liggen.

De volgende ochtend om 5 uur wakker, want een jetlag heb je na 24 uur vliegen wel.

Omdat ik toch wakker was heb ik maar geholpen met werk, een verwend schaap redden dat zich aan de andere kant van een meertje had verscholen en luidkeels liep te mekkeren. We weten nog steeds niet hoe ie er is gekomen, maar het was een hels karwei om ‘m terug te krijgen.

Daarna de restanten van bomen opgestapeld en aangestoken. Het was de een na laatste burning day. De rest van de dag weer heel rustig aan gedaan, in de zon gezeten en bruin gebakken.

Iets was heel raar is is dat de zon dus over Noord gaat. Dus van oost, noord, west. Hij (of zij?) draait dus gewoon verkeerd om.

Die zondag ben ik gaan mountainbiken met Martha in de achtertuin van Chris en Yet’s dochter. En wat een achtertuin! Een complete berg zo ongeveer vol met tracks voor fietsen of lopen.

De rest van de dag weer doorgebracht met niks, en weer op de goede plek omgevallen om half 9.

Maandag weer aan het werk, bomen kappen. Is niet heel moeilijk, Chris bediend de kettingzaag. Wij ruimen de zooi op en kijken uit voor vallende takken omdat Chris dat niet doen.

Vandaag eerst bomen geteld, dat ga ik niet eens uitleggen zo simpel, en daarna meer omgehakt. Daarna met een trekker erover die het spul fijn hakt. Daar moet je eigenlijk drie paar ogen voor hebben, één voor richting de trekker voor rondvliegend puin, de ander voor de grond en de laatste voor de bomen waar je onder loopt. Die eerste twee gingen goed, de laatste had ik niet. En dus had ik in no time een tak tegen mijn lip en in m’n mond. Maar verder ging het goed.

Morgen word er gesprayed, dus de sprayer moest achter de trekker. Eenmaal aangekoppeld zei Chris: “It makes a lot of noise, you wanne hear it?” Vond ik wel goed, maar voor ik het wist zat ik onder de fertiliser. Er zat nog wat in, en ik stond ernaast. I never felt so fertile!

Nu vrijdag gaan we weer mountainbiken, alleen dan op een langere track. Maandag gaan we hier weg, met de bus naar “the bay of plenty” (ja dat klinkt goed hè!). Daarna langs de eastcoast, leren surfen en dan door naar zuideiland. En uiteindelijk weer hier in Auckland uitkomen, maar dat over 5 maanden.

Mocht je nog willen skypen met mij, dan kan dat (hurray!).

Skypename= naad.daan

Ook staan er nieuwe foto’s op www.picasaweb.com/naad.daan. Als je wilt skypen, sta vroeg op want ik kan hier alleen ‘savonds (dus ochtend voor jullie).

Als je het niet wilt, dan hoeft het niet hoor.

Vanuit het altijd nog zonnige (ik lieg, het regende gister en vanmorgen) Helensville wens ik jullie een goede morgen!

 

ps:

 

Reageren kan nu zonder lid te zijn van Google, en je hoeft niet meer naar een aparte window.