Tauranga

Het regent.. ja al de hele dag. Dus wrijf het er maar eventjes in, nu kan het nog!

Maandag ochtend de bus gepakt naar Auckland, na een laatste ontbijt met Chris en Yet. Het was nogal veel moeite om mijn tas in de auto te proppen, want including everything weegt ie meer dan 20kg. Eigenlijk is dat teveel voor mij, maar het ging wel.

De bus naar Auckland ging makkelijk, in Auckland zelf moesten we ongeveer 3 uur wachten. Heerlijk kopje koffie gehaald, wat te eten voor onderweg en gezeten in de harde wind, zonder zon. Tijdens het wachten op de bus sprong Martha ineens op om vervolgens naar iemand toe te rennen. Bleek dat een vriendin van haar uit Paihia toevallig net aankwam met een andere bus, die dan weer toevallig achter onze bus stond. Klein wereldje allemaal, en het wordt alleen maar kleiner.

Vragen jullie je nooit af of een bus niet soms gewoon even moet stoppen om te tanken? Die dingen lijken altijd eeuwig door te rijden. Juist toen ik deze gedachte had stopte de bus om even te tanken. haha.

Het was wel een vreemde bus, als ik de kans krijg om wat foto's up te loaden zul je het zien, maar zit nu illigaal op internet van de buren met nog 3 andere laptops :) just downloading new movies (don't tell anyone, cause one guy in NZ got arrested couple of weeks ago in some hostel). Maar de bus had nogal veel moeite met het schakelen, nu is dat meestal niet erg, maar in heuvelachtig Auckland wel. 1st gear...... 2nd gear... and back again in first. Nogal bumpy enzo. Uiteindelijk hebben we Tauranga gehaald, en naar een hostel toe gelopen. Daar zitten we nu nog, lekker relaxed sfeertje. Vandaag een stuk gelopen, en niet genoten van het uitzicht omdat het weer niet meezit, maar wel leuk gelopen. De stad heeft iets weg van een Franse stad aan de kust, met een mooie straat called The Strand. Dus ook allemaal café's aant strand.

Net Mirrors gekeken, enge film zeg. Maar terwijl we zaten te kijken sprong Martha weer op om wéér iemand tegen te komen die toevallig met zn net gekochte campervan dit hostel heeft uitgekozen...

Vanavond gaan we naar een klimmuur, met die campervan. Morgen ochtend vroeg naar Mt blablabla, een moeilijke naam die ik even niet durf te spellen omdat het dan toch fout is en omdat jullie het dan toch in 1 seconde weer vergeten. Maar daar gaan we even genieten van het uitzicht en de stranden van de Oceaan.

Over vergeten gesproken, ben volgensmij vergeten te vertellen dat ik zondag nog naar het strand ben gegaan, toen was het wel mooi weer. Bij een strand moet je je niet iets voorstellen als in Nederland of Frankrijk, geen mooie toegangswegen, strand tentjes etc. Eerst een kwartier door de bushbush met een 4wd om vervolgens alleen bij het strand te kunnen als het eb is, wat het was. Het strand is 70 km lang niks. Geld een speedlimit van 60kmp/h, dus iedereen scheurt er met 90 over, want flitspalen bestaan niet op het strand. Wel even mooi de zee ingelopen, niet gezwommen, is het daar te gevaarlijk voor. De foto's daarvan staan wel al op Picasa, so have fun.

Het leukste was nog wel van het strand afkomen, Chris heeft namelijk niet de beste banden eronder zitten, dus na 5 pogingen waren we eindelijk weer omhoog. Het filmpje daarvan houden jullie nog van me te goed!

Donderdag ochtend gaan we hier weer weg, naar Napier om daar een beetje te settlelen als het ons bevalt, en als we werk kunnen vinden.