Wat een...

ontzettend mooi uitzicht heb ik tegenwoordig als ik wil skypen.

De wireless router (dat ding wat ervoor zorgt dat je op internet kan met een flaptop) was dood. Nu is er een nieuwe, met een groter bereik. Dit heeft ervoor gezorgd dat ik op de heuvel voor het huis kan zitten!

Zie hier:

 Ja, ik heb ook uitgevonden hoe ik foto's van Picasa kan linken! Woehoee!

Verder het ik vanmorgen gemountainbiked, en daar heb ik geen foto's van. Dus pech voor jullie.

Was wel heel mooi, dus i'll explain it een beetje.

Kwartiertje rijden vanaf hier ligt een groot fietspark. Dus vanmorgen met de truck, including me, Martha, Chris, en fietsen er naar toe gecrossed. Daar de langste route uitgekozen, gelijk verkeerd gereden. Dus opeens stonden we voor een near vertical slope, een paar jumps enzovoort. Ik ben natuurlijk gewoon naar beneden gegaan, backflips gemaakt en eigenlijk heel stiekem alles gelopen.

Maar back on the track was het echt heel leuk. Ik had een beetje energie over, dus sprintte continu vooruit, waarna ik uitgeput was, water dronk en tegen de tijd dat Martha en Chris er waren ik weer vooruit sprintte etc etc. Toen we bij een kruispunt de mogelijkheid kregen om naar de carpark te gaan, of nog eens veel verder te gaan zijn we uitelkaar gegaan. Met voor mij alleen het aardige advies van Martha: "crawl home if you fall, leave the bike" ja thanks for the tip!

Ben niet onderuit gegaan, maar heb heerlijk gefiets, gefascineerd gekeken naar kolibri's (schrijf je dat zo? ik bedoel die stil hangende wanneby vliegen), een paar herten langs omhoog zien sprinten terwijl ik helemaal dood ging om een berg op te komen en een paar enge momenten gehad met downhill. Want als je je stuur goed vastpakt, kan je niet remmen, als je niet kan remmen dan ga je harder, als je harder gaat moet je je stuur goed vastpakken en dan zijn we weer rond. Ook waren de bordjes soms niet te bekennen, waardoon ik op een gegeven moment ergens halverwege voor mijn gevoel voor de keus stond om rechtdoor te gaan, iets minder rechtdoor te gaan, daar weer links van naar beneden te gaan, aan de rechterkant door een hek te gaan óf om om te keren. Nou had ik net een stuk downhill gehad, dus omkeren heb ik niet gekozen. Ben naar rechts gegaan, door een hek en voila, daar stond weer een bordje. Waarschijnlijk heb ik een shortcut genomen van hier tot Apeldoorn, maar het was nog wel mooi. De verbaasde hoofden van Chris en Martha waren ook grappig toen ik niet veel later dan hun bij de auto aankwam.

Morgen nog eventjes werken, we moeten nog 12 bomen kappen. Dus het valt nog wel mee, gister hebben we er 17 gedaan in een halve dag. Dus voor de coffee break moet dat nog wel lukken. Maandag vertrekken we naar Auckland, om daar de bus naar Tauranga te pakken waar we 3 dagen blijven om de boel daar te zien om vervolgens door te reizen naar Napier via Cambridge (we moeten een halve dag wachten), Cambridge NZ style dan natuurlijk, anders was het om.

In Napier blijven we 4 weken, dus kerst, oud én nieuw brengen we daar door. Wel werkend, want moet wel geld hebben om te leren surfen (wat daar zo ontzettend goed kan).

Ik zou bijna vergeten om jullie allemaal een leuke Sinterklaas toe te wensen! Want daar denk ik hier net pas aan, en de dag is al bijna afgelopen. Geen pakjes avond voor mij dus, maar stuur gerust wat op!